با دلت حسرت هم صحبتی‌ام هست، ولی.... من که در تنگ برای تو تماشا دارمبا چه رویی بنویسم غم دریا دارم؟دل پر از شوق رهایی‌ست، ولی ممکن نیستبه زبان آورم آن را که تمنا دارم چیستم؟! خاطره‌ی زخم فراموش شده  لب اگر باز کنم با تو سخن‌ها دارمبا دلت حسرت هم صحبتی‌ام هست، ولیسنگ را با چه زبانی به سخن وادارم؟چیزی از عمر نمانده‌ست، ولی می خواهم  خانه‌ای را که فروریخته برپا دارم برچسب‌ها: شعر, غزل + نوشته شده در چهارشنبه بیست و چها

درد وطن را عاقبت فریاد رس کیست ؟   با هم بمانیم و دگر بی کس نمیریم !     فریاد چرا داروی درد اجتماع نیست ؟!                                درمان خوش هنگام این قطع نخاع چیست ؟!        دیگر کسی از روی یاری دست کَس نیست !                               درد وطن را عاقبت فریاد رس کیست ؟!!!!!!!         من تا تو ، تو تا ما و ما تا خیل مردم                               تصویر ناپیداو بی رَنگ و کَم و گُم !!!!!!!!!!!!!        یعنی که یک بار دگر می شد که باشیم ؟!                             چون واژه ها